Жақында Германияның Парламенті – Бундестагқа сайлау болып өтті. Біз осы шараны бақылаушы журналистер ретінде Германияның Гамбург және Берлин қалаларында болдық.

«Қара жорға» биін Қазақстанға ең алғаш германиялық қазақ Арыстан Шәдетұлы таныстырды деп ойлаймын. Қазақстанға келіп орналасқан 20 жыл ішінде ол кісі талай концерттерге қатысып, талай іс-шараларда қазақтың осы бір төл биін насихаттап жүрді. Ол үшін «Қара жорға» атты күй қоятын.

Қазақстанның жақұты  – Көлсай көлдері жайлы көп естідім.  Алайда, оның Алматыдан тым ұзақ қиырда жатқанын және ит арқасы қиянға бару үшін азап жол шегетінін білмеппін.

Білім мәселелерін көбірек талқыға салып, бірталай мақаланың көрігін қыздырған едім кезінде. Сол үшін 2004 жылы Білім және ғылым министрі болған Жақсыбек Құлекеевтің арнайы “Алғыс” хатымен марапатталғанмын да.

Міне, осы жазбаны жазуға кіріскенімде сағат тілі түнгі 0.51-ді соқты. Яғни, шілденің үші аяқталып, төрті басталды деген сөз.

Менің құлыным Ақтанай – Ақтанберді қазір 3 тен үш ай асты. Тілі сондай тәтті. Ешкім ойламаған сөздерді айтып қалып, қарап отырады.

Маусымның 27-і күні Ұланбатырда басталған Моңғолиядағы қазақтардың кіші құрылтайына, ұйымдастырушылардың айтуынша, сол елдің қазақтар тұратын аймақтарымен бірге Ресей, Қазақстан және Қытай елдерінен қонақтар шақырылған екен.

Жақында жолымыз түсіп Үржар аттандық. Жол  мемлекеттің стратегиялық бағытын танытатын бірден бір көрсеткіш.

Түркиядағы қазақ радиосы жайында бұған дейін блогыма жазған едім. Ондағы қазақ радиосының бүкіл-бүтін қан тамыры Торғын Сұлтанқызы тағы бір хабарын маған салып жіберген екен. Таныс болыңыздар.

Наурыздың 10-ында Астанаға сапар шектім. Қазақстан халқы Ассамблеясы хатшысы Ералы Ералы Тоғжанов қазақ журналистерімен  кездесу өткізбек екен. Арнайы, аттай қалап шақырған соң, барып қайтуға жиналдым.