Менің құлыным Ақтанай – Ақтанберді қазір 3 тен үш ай асты. Тілі сондай тәтті. Ешкім ойламаған сөздерді айтып қалып, қарап отырады.

ОНДА СЕН КЕМПІРСІҢ БЕ?

Ақтанай менен:

- Мама, мен үлкен болғанда, сендер кішкене боласың дар ма? – деп сұрады.

Мен:

- Жоқ, сен үлкен жігіт болғанда әкең – шап, мен – кемпір боламын, – дедім.

Бірде “мама, әкем – үлкен бе?” деп сұрады. “Әкең – шал ғой” деп жауап беріп едім, жұлып алғандай: “онда – сен кемпірсің бе?”, – дегені.

“БІЗ ЕТІК КИГЕНДЕ ЖАУАДЫ”

Ақантайдың қабілет-қарымын сынамақ болып, неше түрлі сауалдар беріп жаңылдырамыз. Бірде машинамен кетіп бара жатыр едік, жаңбыр құйып кетті.

- Мама, жаңбыр жауып кетті ғой, – деді Ақтанай. Тыныш отырмай:

- Жаңбыр қашан жауады? – деп сұрақ қойдым.

- Жазда.

- Ал, қар ше?

- Қар ма? Біз етік кигенде, далада қар жауады, – деді ақтанай.